فــرشــادی

۱۹ سال پیش در چنین روزی در ساعت ۶:۳۰ بعد از ظهر فردی چشم به دنیا گشود که جهانیان انگشت حیرت در دهان کردند … کسی که جهان را زیرو و کرد … اون کسی نبود جز خودم

پ.ن : عکس های چند روز دیگه رو فیس بوک شیر میشه

اگر به خانه ی من آمدی
نخ و سوزن هم با خود بیاور، برای زبانم
می‌خواهم … بدوزمش به سقف
… اینگونه فریادم بی صداتر است!
قیچی هم یادت نرود،
می‌خواهم هر روز اندیشه‌ هایم را سانسور کنم!
پودر رختشویی هم لازم دارم
برای شستشوی مغزی!
مغزم را که شستم، پهن کنم روی بند
تا آرمان‌هایم را باد با خود ببرد به آنجایی که عرب نی انداخت …
می‌دانی که؟ باید واقع‌بین بود!
و یک بیلچه، تا تمام غرایزم را از ریشه درآورم
شخم بزنم وجودم را … بدون این‌ها راحت‌تر به بهشت می‌روم گویا!
صداخفه ‌کن هم اگر گیر آوردی بگیر!
می‌خواهم وقتی به جرم عشق و انتخاب،
برچسب هرزه می‌زنندم
بغضم را در گلو خفه کنم!
یک کپی از هویتم را هم می‌خواهم
برای وقتی که خواهران و برادران دینی به قصد ارشاد،
فحش و تحقیر تقدیمم می‌کنند،
به یاد بیاورم که کیستم!
ترا به خدا! اگر جایی دیدی حقی می‌فروختند
برایم بخر … تا در غذا بریزم
ترجیح می‌دهم خودم قبل از دیگران حقم را بخورم!
سر آخر اگر پولی برایت ماند
برایم یک پلاکارد بخر به شکل گردنبند،
بیاویزم به گردنم و رویش با حروف درشت بنویسم:
من یک انسانم
من هنوز یک انسانم …

پ . ن : شاعر ناشناخته