این عکس هم توضیحه خاصی نداره و از این محل برای دادن پاره ای توضیح در مورد عکس اول استفاده می کنم . در عکس اول می بینید که بازیگر نقش اول فیلمم ، نیما چشاش بسته و دلیل گذاشته این عکس ، خورد بودن اعصاب بنده از دست این بازیگر می باشد که روز فیلمبرداری این صحنه هم خواب موند و ما با کمک دستیار کارگردان عزیزم با مشت و لگد او را از خواب بیدار کرده و بر سر لوکیشن بردیم.

یه فیلمبرداری در شب تاریک که به شدت کار تدوین رو سخت کرد اما این عکس گوشه ای از فیلم بسیار کمدی پشت صحنه را نشان میدهد . مطمئنم فیلم و صدای پشت صحنه جایزه بگیر تر میشه !!!

همونطور که قول دادم : دیالوگ عکس اول :

پیرمرد : میگن هر شب فرشته ی روزگار به خواب آدما میاد و سرنوشت آدما رو معامله می کنه و اتفاق های بد فردا رو با اتفاق هایی که یکم بهترند عوض می کنه و آدما قبول می کنن اما فرداش که بیدار میشن درین مورد هیچی یادشون نمی یاد ولی وقتی اتفاق بدی براشون میفته به سرنوشتشون بد و بیرا میگن و یادشون نیست که خودشون انتخاب کردن. همیشه بدتر از این هم وجود داره.

پویا : اگه امشب دیدیش بهش بگو بیاد و باهام آخرین معامله ی زندگیم رو بکنه.

پی نوشت : حال واسه پی نوشت نوشتن نمونده خوتون برید پی نوشت پست های دیگه از “فیلم های من” رو بخونید.

نفس های سرنوشت

من در این جا رسما از خدا تقاضا می کنم کمک کنه این فیلم تموم شه … پلیـــــز

و پس از روز ها و شب ها به سر زدن و تلاش سکانس سه گرفته شد . یه سکانس که شاید بزرگترین تجربه ی زندگیم بود چون تا حالا صحنه ای که ماشین داشته باشه فیلم نگرفته بودم و جهت آب انداختن دهان خوانندگان عزیز باید بگویم که خیلی حال داد.

و پس از تمام شدن این سکانسه به خوبی و خوشی لبخندی بر چهره ی من پدیدار گشت که غم و غصه ی ایران را فراموش کردم. البته عکس ها یی از چند شب که فیلمبرداری داشتیم هم بود اما وقتی که سکانس های شب تمام شد اون ها رو تو وبلاگ میذارم.

من نمیدونم چرا عده ی معدودی از این شخص می ترسن. عزیزان ترس نداره که ایشون بازیگر نقش دوم فیلمم می باشد و بازیه خیلی خوبی داره در حد زیر پوستیو اینا !!!!

پ.ن ۱ : پست بدون پا نوشت به چه ماند ؟ به زنبور بی عسل.
پ.ن ۲ : رجوع شود به پانوشته این پست.
پ.ن ۳ : هیچ کدام از ابعاد عکس ها ابعاد واقعی فیلم نیست و صرفا جهت در کف گذاری بیننده می باشد.

بعد از حدود یک سال که به خاطر کنکور نتوانستم فیلم بسازم و مانند معتاد ها خود را به در و دیوار می زدم در ۲ روز اول فیلمبرداری ، هشتمین سکانس فیلمی را گرفتم که بیشتر از ۱ سال پیش ایده اش به ذهنم رسیده بود و بالاخره در مرداد ۸۸ شروع کردم تا هر چی را که در ذهنم بود روی فیلم ها ی کوچک دوربین ثبت کنم البته بماند که ۱۰ روز پیش ۳ ساعت فیلمبرداری کردم اما بازیگر نقش دوم ادامه نداد و دو روز پیش با بازیگری دیگر و در خانه ای  دیگر همان صحنه ها را فیلمبرداری کردیم (عکس دوم) ولی از حق نگذریم بهتر شد ،هم از لحاظ دکور، هم فیلم ، داستان و …

و باز هم بماند که یک هفته بدنبال ابزاری برای صدابرداری بودم و آخر هم  مجبور شدم بh ام پی فور صدا رو ضیط کنم ولی باز هم از حق نگذریم کیفیت صدایش عالیست.

و در این چند روز هم اطلاعات زیادی در مورد نحوه کشیدن سیگار و مواد مخدر کسب کردم شاید که این فیلم عده ای را رستگار و یا بهتر بگویم آدمـــ گرداند.(در راستای مبارزه با مواد مخدر)

و اینکه یکی از بچه ها که با دوربین شماره ۱ یعنی دوربین خودم فیلم می گرفت ۴۰ دقیقه فیلم گرفته که ۳۰ دقیقش پشت صحنه است و وصف آنها ممکنه وقت خوشگله شما را هدر بدهد به امید روزی که فیلم ساخته شده را به همراه ۱ ساعت پشت صحنه به شما نشان بدهم.

و آخرین عکس نیز یک کارگردان بدبخت و بیچاره است که به شدت با کمبود امکانات دست و پنجه نرم میکند ( که همانا خودم می باشم)

پ . ن : کیفیت پایین عکس ها بدلیل گرفته شدن از فیلم های ضبط شده است.